dinsdag 29 oktober 2013

Beeeehhh...

Pfoe, een hele diepe zucht, nu hij eindelijk klaar is.

Van de start van de eerste hexagon tot vanavond, zijn er toch een dikke 2 weken voorbij gevlogen, met heel wat gezucht, nog meer gevloek en zelfs een traantje dat werd weggepinkt.
Toen alles gehaakt was, kwam de tijd van het 'in-mekaar-zetten-van', waarna er de grootste vloek allertijden volgde.

Alle vlakjes zaten aan mekaar, maar het resultaat was verre van een bol, eerder een ei met een dikke puist, dankzij 1 foutje.
Toen vlogen ze eventjes door de kamer en leek het er op dat dit een WIPje ging worden, ergens achteraan in de kast.

En dan kwam mama to the rescue. Met haar bakken vol geduld haalde ze elke hexagon en pentagon één voor één los uit het ei, en tada... daar lagen ze weer, klaar voor poging 2.

Wat een succes poging 2 is geworden. Mijn schaapje steekt nu helemaal in mekaar, en ik heb hem 'Wolletje' gedoopt ('wolleke' in de volksmond ;)
Na de laatste steek voor zijn staartje volgde dan ook de laatste diepe zucht, en een stille 'oef' die nog net tussen mijn lippen ontsnapte.

En nu?
puur genieten van die dikke bol Wolletje ;)

Grtjs

2 opmerkingen:

  1. Wow hoe mooi ! Nou dat bloed zweet en tranen was niet voor niets want dit is prachtig !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Inderdaad! Echt supermooi! Goed dat je mama ervoor gezorgd heeft dat het toch geen WIPje geworden is!

    BeantwoordenVerwijderen

Dank je wel voor je leuke reactie!
Grtjs