donderdag 2 oktober 2014

Mientje was maar alleen...

Ons Mientje het egeltje 
ze is toch zo mooi met haar speldjes, en zo behulpzaam.
Trouw aan m'n zijde bij de naaimachine.

Maar... 
ze zit er zo alleen. Net niet groot genoeg om alle speldenkopjes te kunnen dragen.
Het is eigenlijk maar een droef gezicht.
Tot...
ze vond ineens een verloren speldenkopje...
maar die was niet van haar!
dat was vreemd, zo vreemd, van wie zou die kunnen zijn?
ze keek een beetje rond, en vond toen een spoor van speldenkopjes
Oh... wat nu gedaan?
Ze besloot het spoor te volgen, en de speldjes te verzamelen.
en wat vond ze aan het einde van het spoor?


Daar, achter het scherm van de laptop,
hield er zich iemand verscholen.
Iemand die er een beetje uitzag zoals Mientje.
Ook met speldenkopjes op zich.
wie was dat?
Een nieuwkomer, genaamd Lars.
Lars wist nog niet goed wat hij moest doen, en was tijdens zijn zoektocht een paar van zijn speldenkopjes verloren, die Mientje zo goed had verzameld.
Ze hielp hem om ze terug te steken, en je zag onmiddellijk dat die 2 gemaakt waren voor elkaar


(Gelukkig zagen zij dat ook)
zo een schattig stelletje, dat was 'meant-to-be'
Mientje kan Lars perfect op weg helpen,
en Lars zorgt er voor dat Mientje niet meer alleen is,
perfect toch ;)

Maar egeltjes houden binnenkort een winterslaap,
en zo ook deze 2.
Dus gingen ze samen op weg, om zich voor te bereiden,
om binnenkort samen in een diepe slaap te zakken,
tot het eerste lentezonnetje weer tevoorschijn komt ;)

(voor ik het vergeet, dit egeltjes-patroon kan je vinden via Woolytoons)
Grtjs

2 opmerkingen:

  1. Wat een snoezige stelletje. Zo met hun tweetjes is het echt veel gezelliger. Mooie kleurtjes hebben ze. Hopelijk mag je ook tijdens hun winterslaap de spelden van hen gebruiken.

    Groetjes, Margaret

    BeantwoordenVerwijderen

Dank je wel voor je leuke reactie!
Grtjs