maandag 5 oktober 2015

Even niet veel meer doen...

Je zal het wel gemerkt hebben...
het is hier verdorie stilletjes...
en jammer genoeg is daar een reden voor,
meer dan één zelfs.

We zijn een nieuwe maand gestart (die ondertussen al 5 dagen bezig is)
en samen met die nieuwe start, is ook mijn nieuw 'stagejaar' begonnen.
Elke weekdag, van 9u00 tot 16u00 loop ik stage in een dagcentrum.
En het is leuk! Heel leuk!
maar dat betekent ook dat er taken zijn die op me staan te wachten,
waardoor er 's avonds al wat tijd van die 'vrije tijd' wordt afgenomen.
Aldus reden nummer één.

Het huis, waar we nog volop in bezig zijn,
moet nu ook telkens wachten tot 's avonds,
omwille van reden nummer één.
Er is wel al heel wat vooruitgang te zien in het huis,
nu de gang ook is behangen, en al gedeeltelijk geverfd
De woonkamer is nu ook helemaal klaar, dus is het enkel nog wachten op de vloer (midden november).
Er staat boven ook een opblaasbare matras klaar, wat betekent dat we nu officieel kunnen overnachten in ons huis (*jeej!*)

En deze reden nummer twee hangt ook een beetje samen met reden nummer drie.
Want... tijdens het behangen van de gang (foto hierboven) is er een ienimini ongelukje gebeurd.
De muur (rechts op de foto) was bijna klaar. Ik moest enkel nog wat overbodig papier aan de deuropening wegsnijden, en that's it.
(je voelt het al aankomen hé...)
Wel, ik neem de lat, zet m'n stanleymesje klaar en...
't Is gebeurd...
'Oeps, een snee in m'n duim', dacht ik eerst, en ik steek m'n duim in m'n mond, maar toen proefde ik al dat het meer was dan een snee.
één seconde had ik nodig om m'n duim te zien, ééntje maar.
Snel snel naar de medicijnkast gelopen (jaja die staat er al), isobetadine er op, vlug vlug een doekje met tape er rond.
Ik heb zelfs snel snel m'n kleren gewisseld, want ja, naar spoed gaan in je verfkleren, wat een zicht!
gauw gauw de radio uit, deur op slot en richting spoed.

Gedaan met klussen voor mij.
Minstens een week lang, moet ik met zo'n dikke duim rondlopen
Er is gelukkig niets vitaal geraakt, en is het enkel 'vlees' dat weg is, maar toch.
Ik trek ongelukjes aan!
(de week ervoor zat ik met een vork in m'n andere hand, tussen duim en wijsvinger)
Wat een geluk dat ik al een goed voorziene medicijnen/EHBO kast heb!

Tel die drie redenen bij elkaar, en je kan zien dat er van leuke creatieve uitspattingen momenteel niets meer te zien is.
Maar voor dit alles, de stage, de taken, de ongelukjes, heb ik toch nog even de tijd gevonden om wat te haken:
ik ben nog even aan het zoeken waar ik het patroon had gevonden
Mijn twee kleine heksjes. Daar zal ik het voorlopig mee moeten doen.

Ben/ken jij iemand die ook zoveel ongelukjes aantrekt? Hoe combineer jij je werk/studies/persoonlijk leven met het creatieve?

Grtjs

3 opmerkingen:

  1. O ja herkenbaar, even niet opletten, met de gedachten ergens ander. Combineren is best lastig, het creatieve komt bij mij dan al snel in het gedrang.
    Zijn ze niet van Melanie? Die heksjes, ik heb ze ook wel eens gemaakt. Vind de blauwe trouwens wel erg lief, mijn favoriete kleur.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een drukte, wat een narigheid. Ik hoop dat jouw duim weer snel geneest en je daarna ongeluk-vrij verder gaat. Net als Creatieve Vlinder denk ik dat je heksje Wicked van Melanie hebt gehaakt. Hier vind je het patroon: http://melanie-mijnknutsels.blogspot.nl/2012/10/heksje-wicked.html

    Groetjes en sterkte, Margaret

    BeantwoordenVerwijderen

Dank je wel voor je leuke reactie!
Grtjs